| Ośno Lubuskie - miasteczko o charakterze turystyczno-wypoczynkowym leżące na Ziemi Lubuskiej wśród lasów i jezior Puszczy Rzepińskiej, 146 km od Berlina i 27 km od przejścia granicznego z Niemcami. | | |
 |
 |
|
Zobacz statystyczne informacje na temat miasta.
Okolice Ośna są typowym przykładem krajobrazu ukształtowanego w wyniku działania lodowca. W pobliżu miasteczka znajduje się 11 jezior (rynnowych i wytopiskowych), a także malownicze wzgórki i wąwozy. Kolejna cecha charakterystyczna otoczenia Ośna to duża powierzchnia lasów (prawie 50% powierzchni gminy). Dzięki temu panują tu doskonałe warunki do wypoczynku. Czyste jeziora, urozmaicona rzeźba terenu i piękne lasy zachęcają do kąpieli, wędrówek pieszych i rowerowych, grzybobrania i wędkarstwa.
Od strony północnej przylega do miasta jezioro Reczynek o pow. 40 ha. Przy Reczynku znajduje się kąpielisko miejskie.
Od strony zachodniej, w odległości około 3 km od miasta usytuowany jest Park Krajobrazowy o powierzchni 2305 ha. Uroczysko Ośniańskich Jezior tworzy ciąg 7 jezior rynnowych: ciąg ten rozpoczyna jezioro Imielno (Sienno) na północy, dalej leżą jeziora Bielawa, Odrzygoszcz, Mościenko, Grzybno (Świniarskie), Czyste Małe (Leśne), Czyste Wielkie (Kolejowe), od południa zaś położone jest bezimienne jeziorko.
Na północ od miasta znajduje się zespół krajobrazowy Uroczysko Dolina Lenki. Jest to obszar o powierzchni 1233 ha, składający się aż w 60,6% z lasów i gruntów rolnych. Oś uroczyska stanowi rzeczka Lenka i jej dopływy. W ich dolinach rozwijają się leśne zbiorowiska łęgowe, lasy łęgowe i zachowane w naturalnym stanie i klasycznej postaci grądy niskie. Można tu spotkać interesujące gatunki ptaków, m.in.: orła bielika, czarnego bociana, błotniaka, kanię, zimorodka, czarnego dzięcioła.
Miasto posiada szereg godnych uwagi zabytków. Na starym rynku stoi ratusz miejski z 1544 roku, pierwotnie zbudowany w stylu gotyckim, przebudowany w latach 1841-43, obecnie o charakterze neogotyckim.
Charakterystycznym obiektem dla panoramy miasta i jednocześnie najstarszą budowlą Ośna Lubuskiego jest okazały kościół św. Jakuba. Został zbudowany w końcu XIII wieku, przebudowany gruntownie w drugiej połowie XV wieku, rozbudowany w pierwszej połowie XVI wieku. W kościele znajduje się między innymi polichromowany ołtarz z 1627 r., ambona z 1619 r., kamienna chrzcielnica z 1667 r.
Stare Miasto otaczają średniowieczne mury obronne o długości 1350 m. Stanowią one wielką atrakcję - przykład średniowiecznych obwarowań miejskich, zachowanych najlepiej (oprócz Norymbergii) w Europie. Zostały zbudowane w początku XIV wieku z głazów narzutowych i nadbudowane cegłami. Mury okalają miasto na całej niemal pierwotnej długości. W obrębie murów znajduje się 10 czatowni i dwie cylindryczne baszty, dobudowane później. Zachowały się jedynie fundamenty dwóch nie istniejących już bram miejskich - Franfurckiej i Sulęcińskiej. Oryginalna wysokość murów zachowała się w części od ulicy Słubickiej.
Poza murami Starego Miasta został wzniesiony kościół późnogotycki. Zbudowany około połowy XV wieku, jako kościół szpitalny przy nie istniejącym już w pobliżu szpitalu, obecnie używany jest jako kaplica cmentarna.
Do wielkich skarbów miasta należy także biblioteka z czasów średniowiecznych. Znajduje się ona przy Kościele, w budynku parafialnym i zawiera m.in. Kronikę Świata Szedla z 1494 roku oraz Mszał Poznański z 1505 roku, ilustrowany kolorowymi drzeworytami. Cenniejsze księgi są zabezpieczone w Gorzowie Wielkopolskim. Biblioteka świadczy o historycznym znaczeniu miasta Ośno Lubuskie.